ஹோப் (Hope) திரை விமர்சனம்: கொரியன் திகில் மற்றும் அதிரடியின் சங்கமம் - ஒரு விரிவான பார்வை
இயக்குனர் நா-ஹாங் மற்றும் நடிகர் வாங் மின் ஜுன் கூட்டணியில் வெளிவந்துள்ள 'ஹோப்' திரைப்படம் எப்படி உள்ளது? திகில், அதிரடி மற்றும் நடிப்பு குறித்த முழுமையான விமர்சனம் இதோ.
உலகளவில் கொரியன் சினிமாக்களின் தாக்கம் இன்று தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறியுள்ளது. குறிப்பாகத் திகில் மற்றும் த்ரில்லர் வகையிலான கதைகளை கையாள்வதில் அவர்கள் காட்டும் நுணுக்கம் உலகத்தரமானது. அந்த வரிசையில், புகழ்பெற்ற இயக்குனர் நா-ஹாங் இயக்கத்தில், திறமையான நடிகர் வாங் மின் ஜுன் நடிப்பில் வெளியாகியுள்ள திரைப்படம் தான் 'ஹோப்' (Hope). ஒரு கிராமப்புறப் பின்னணியில் தொடங்கும் இந்தத் திரைப்படம், எதிர்பாராத திருப்பங்களுடன் ஒரு மான்ஸ்டர் த்ரில்லராக உருவெடுக்கிறது.
கதைக்களம் மற்றும் திரைக்கதை அமைப்பு
கொரியாவின் ஒரு அமைதியான கிராமத்தில் தொடங்கும் கதையில், திடீரென மர்மமான விபத்துக்கள் நடக்கின்றன. மக்கள் அச்சத்தில் உறைந்து இருக்கும் சூழலில், காவல்துறை அதிகாரியான வாங் மின் ஜுன் இந்த விபத்துக்களின் பின்னணியில் உள்ள உண்மையை கண்டறியும் பணியில் ஈடுபடுகிறார். ஆரம்பத்தில் இவை அனைத்தும் ஒரு காட்டுப்புலியால் ஏற்படும் தாக்குதல்கள் என்று நம்பிய நாயகன், விசாரணையைத் தீவிரப்படுத்தும்போது அதிர்ச்சியடைகிறார். அங்கு இருப்பது விலங்கு அல்ல, மனித உருவத்தில் இருக்கும் ஒரு கொடூரமான மான்ஸ்டர் என்பது தெரியவருகிறது.
இந்த மான்ஸ்டரை வேட்டையாடுவதற்கான போராட்டமும், அதைப்பிடித்து ஆராய்ச்சி செய்யும் முயற்சியுமே படத்தின் மையக்கரு. ஆனால், ஒரு மான்ஸ்டர் என்று நினைத்து தேடியவர்களுக்கு, அங்கு பல மான்ஸ்டர்கள் இருப்பதை உணர்த்தும் தருணத்தில் படத்தின் பரபரப்பு உச்சகட்டத்தை அடைகிறது. முதல் பாதியில் 45 நிமிடங்களுக்கு மேல் அந்த உருவத்தை நேரடியாகக் காட்டாமல், நாயகனின் பதட்டத்தையும் சூழலின் மர்மத்தையும் மட்டுமே கொண்டு கதையை நகர்த்திய இயக்குனர் நா-ஹாங்கின் அணுகுமுறை பாராட்டுக்குரியது.
நடிப்பு மற்றும் கதாபாத்திரங்கள்
நடிகர் வாங் மின் ஜுன் தனது வழக்கமான நடிப்பு பாணியிலிருந்து விலகி, இதில் ஒரு யதார்த்தமான மனிதனாகத் தோன்றியுள்ளார். ஒரு ஹீரோவாக வந்து அனைவரையும் அடித்துத் தும்சம் செய்வதை விட, ஒரு சாமனியனைப் போல பயந்து நடுங்குவது, உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஓடுவது மற்றும் ஒரு கட்டத்தில் ஆத்திரத்தில் அந்த அரக்கனைத் துரத்துவது என உணர்ச்சிகளின் பல்வேறு பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவரது உடல்மொழி மற்றும் முகபாவனைகள் படத்தின் பதட்டத்தை ரசிகர்களுக்குக் கடத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
நாயகி கதாபாத்திரம் சற்று விளையாட்டுத்தனமாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தாலும், இக்கட்டான சூழலில் அவர் காட்டும் தைரியம் கதைக்கு ஒரு சமநிலையைத் தருகிறது. இருவருக்கும் இடையிலான உரையாடல்கள் மற்றும் அவர்கள் இணைந்து மான்ஸ்டரைத் துரத்தும் காட்சிகள், குறிப்பாகக் காரில் துரத்தும் காட்சி, பார்வையாளர்களை இருக்கை நுனிக்கர வைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் பங்களிப்பு
படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாகத் திகழ்வது அதன் இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு. கிராமப்புற சூழலைவும், அங்கு நிலவும் பயங்கரமான சூழலையும் ஒளிப்பதிவாளர் மிக நேர்த்தியாகப் பதிவு செய்துள்ளார். பின்னணி இசை காட்சிகளின் தீவிரத்தை அதிகப்படுத்துகிறது. சிஜி (CGI) வேலைப்பாடுகள் ஹாலிவுட் தரத்திற்கு இணையாக இல்லாவிட்டாலும், கதையின் போக்கிற்கு போதுமான அளவு நேர்த்தியாக உள்ளது.
சில குறைகளும் நுணுக்கங்களும்
படத்தில் பல ப்ளஸ் அம்சங்கள் இருந்தாலும், சில இடங்களில் இயக்குனர் கையாண்ட விதம் விவாதத்திற்குரியது. உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போராடும் காட்சிகளில் கூட, சில இடங்களில் டார்க் காமெடி (Dark Comedy) புகுத்தப்பட்டுள்ளது. இது பதட்டமான சூழலில் இருந்து பார்வையாளர்களை சற்று விலக்கி விடுகிறது. மேலும், இரண்டாம் பாதியில் சில மர்மங்களை உடைக்காமல், அதை இரண்டாம் பாகத்திற்கான முன்னோட்டமாக (Sequel lead) காட்டியிருப்பது சில ரசிகர்களுக்கு ஏமாற்றத்தைத் தரலாம்.
கொரியன் திரைப்படங்களின் அடையாளமாக இருக்கும் ஆழமான உணர்ச்சிகரமான பிணைப்புகள் (Emotional elements) இந்தத் திரைப்படத்தில் சற்று குறைவாகவே உள்ளது. இது ஒரு பியூர் த்ரில்லர் மூவியாக மட்டுமே பார்க்கப்பட வேண்டும்.
இறுதித் தீர்ப்பு
ஒட்டுமொத்தமாக 'ஹோப்' என்பது ஒரு நேர்த்தியான மான்ஸ்டர் சேசிங் திரைப்படம். அதிரடி சண்டைக்காட்சிகள் மற்றும் விறுவிறுப்பான திரைக்கதையை எதிர்பார்க்கும் சினிமா ரசிகர்களுக்கு இது ஒரு சிறந்த தேர்வு. இது உங்களை பிரமிக்க வைக்கவில்லை என்றாலும், படம் முடியும் வரை ஒருவிதமான பரபரப்பைத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. கொரியன் சினிமாக்களின் நுணுக்கங்களை ரசிப்பவர்கள் கண்டிப்பாகப் பார்க்க வேண்டிய படம்.