ஹைக்கூ திரை விமர்சனம்: காதலும் முதிர்ச்சியும் பேசும் ஒரு எதார்த்தமான பயணம்

காதல், பிரிவு மற்றும் சுய தேடல்

தற்கால காதல் கதைகள் பெரும்பாலும் ஒரே மாதிரியான வடிவத்தையே கொண்டிருந்தாலும், சில படங்கள் உணர்வுகளின் ஆழத்தை சரியாகப் பதிவு செய்யும். அந்த வகையில் இயக்குநர் யுவராஜ் சின்னசாமி இயக்கிய 'ஹைக்கூ' திரைப்படம், காதலின் இனிமையை விட அதன்பின் வரும் முதிர்ச்சியையும், பிரிவின் வலியையும் மையமாக வைத்து நகர்கிறது.

கதையோட்டம்: ஒரு விசித்திரமான தொடக்கம்

கதையின் நாயகன் மனோ (ஏகன்), கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவன். தனது நண்பர்களுடன் இணைந்து ஒரு குறும்படம் எடுப்பார், ஆனால் அந்த முயற்சி அவருக்கு எதிர்பாராத சிக்கல்களை உருவாக்கும். கல்லூரியிலிருந்து நீக்கப்படும் மனோ, தனது இறுதி ஆண்டு படிப்பை முடிக்கப் போராடுகிறார். பல கல்லூரிகள் அவரை மறுத்த நிலையில், ஒரு கல்லூரியில் அவருக்கு இடம் கிடைக்கிறது. ஆனால் அங்கு சென்ற பிறகுதான் அவருக்குத் தெரிய வருகிறது, அது ஒரு பெண்கள் கல்லூரி என்பது. அந்த ஆண்டு முதல் மட்டுமே அந்த நிறுவனம் Co-ed ஆக மாற்றப்பட்டுள்ளது, அதில் சேர்ந்த முதல் ஆண் மாணவன் மனோ.

இந்த சூழலில் தான் அவர் பவளக்கொடியை (ஸ்ரீதேவி) சந்திக்கிறார். இருவருக்கும் இடையே மலரும் காதல் முதல் பாதியின் மையக்கருவாக அமைகிறது. ஆனால், மனோவின் சில செயல்பாடுகளும், அவநம்பிக்கையும் அவர்களின் உறவில் விரிசலை உண்டாக்குகிறது. இறுதியில் இருவரும் பிரிகிறார்கள்.

பிரிவுக்குப் பிறகு மனோ தனது வாழ்க்கையைச் சீரமைத்து, வேலையில் கவனம் செலுத்தி ஒரு நல்ல நிலையை அடைகிறார். அப்போதுதான் அவர் தனது அலுவலகத்தில் நிவேதாவை (ஃபெமினா ஜார்ஜ்) சந்திக்கிறார். கடந்த கால காயங்களையும், அனுபவங்களையும் பகிர்ந்துகொள்ளும் இருவருக்கும் இடையே மீண்டும் காதல் மலர்கிறது. முதல் காதலில் செய்த தவறுகளை நிவேதாவிடம் செய்யக்கூடாது என்பதில் மனோ மிகவும் கவனமாக இருக்கிறார். ஆனால், இந்த அளவுக்கு அவர் காட்டும் 'கவனம்' நிவேதாவிற்கு ஒருவிதமான நெருக்கடியையும், சந்தேகத்தையும் உருவாக்குகிறது. இறுதியில் அவர்கள் இணைந்தார்களா என்பதே படத்தின் மீதி கதை.

நடிப்பில் முதிர்ச்சி

கோழிப்பண்ணை செல்லத்துரை படத்தின் மூலம் அறிமுகமான ஏகன், இப்படத்தில் தனது சிறந்த நடிப்பை வழங்கியுள்ளார். 2000 பெண்கள் படிக்கும் கல்லூரியில் ஒரே ஒரு மாணவனாக இருக்கும்போது ஏற்படும் சங்கடங்களையும், தடுமாற்றங்களையும் மிகவும் இயல்பாகக் கையாண்டுள்ளார். குறிப்பாக, முதல் பாதியில் காதலியிடம் காட்டும் அவநம்பிக்கையும், இரண்டாம் பாதியில் அவர் அடையும் பக்குவமும் அவரது நடிப்பில் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

கதாநாயகி ஸ்ரீதேவி, தனது கதாபாத்திரத்தின் உறுதித்தன்மையையும், எடுக்கும் முடிவுகளையும் நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அதேபோல், மின்னல் முரளி திரைப்படத்தின் மூலம் அறியப்பட்ட ஃபெமினா ஜார்ஜ், ஒரு 'டாக்சிக்' உறவின் வலியை அனுபவிப்பவராகவும், அதிலிருந்து மீண்டு வரும் பெண்ணாகவும் சிறப்பாக நடித்துள்ளார். நகைச்சுவை காட்சிகளில் அதிர்ச்சி அருண் சில இடங்களில் சிரிக்க வைத்தாலும், ஒரு குறிப்பிட்ட எமோஷனல் காட்சியில் உணர்ச்சிகரமாக நடித்தது கவனிக்கத்தக்கது.

தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் பங்களிப்பு

புதிதாக அறிமுகமாகும் இயக்குநர் யுவராஜ் சின்னசாமி, ஒரு எளிமையான காதல் கதையை நேர்க்கோட்டுத் திரைக்கதையில் (Linear Screenplay) சொல்லியுள்ளார். காதலில் ஏற்படும் அவநம்பிக்கையும், அதனால் வரும் பிரிவும் பல இளைய தலைமுறை ரசிகர்களுக்கு எமோஷனலாகக் கனெக்ட் ஆகும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாக திகழ்வது சித்து குமாரின் பின்னணி இசை. காதல் மற்றும் சோகக் காட்சிகளுக்கு இசையமைப்பாளர் கொடுத்த உணர்வுப்பூர்வமான இசை, படத்தின் தரத்தை உயர்த்துகிறது. ஒளிப்பதிவு காட்சிகளை அழகாகப் பதிவு செய்திருந்தாலும், எடிட்டிங்கில் சில இடங்களில் இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

பலங்களும் பலவீனங்களும்

படத்தின் முதல் பாதி மிகவும் சுவாரஸ்யமாகவும், கணிக்க முடியாததாகவும் இருக்கிறது. ஆனால் இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகள் எளிதாகக் கணிக்க முடிவது படத்தின் வேகத்தைக் குறைக்கிறது. எமோஷனல் காட்சிகள் அதிகமாக இருந்தாலும், திரைக்கதையில் இருந்த சில மேம்பாடுகள் படத்தை இன்னும் அழுத்தமாக மாற்றியிருக்கும்.

இருப்பினும், காதலின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களை, குறிப்பாக ஒரு உறவில் நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவத்தை இந்தப் படம் அழகாகப் பேசுகிறது. காதலிப்பவர்களுக்கும், பிரிவின் வலியை அனுபவிப்பவர்களுக்கும் இந்தப் படம் ஒரு நல்ல அனுபவத்தைத் தரும்.